این چند روز آخر موقع خوابیدن همش این فکرا میاد توی ذهنم که چرا من یه دوست درست و حسابی که بشه بهش اعتماد کرد،بشه باهاش حرف زد و بعدش پشیمون نشد،بشه کنارش خود واقعیت بود ندارم.چرا هر وقت فکر میکنم این یه نفر دیگه با بقیه فرق داره بهم ثابت میشه اینم دقیقا مثل بقیست.مثل همشون دورئه.حسوده. همینجوری داشتم غصه میخوردم که چرا من انقد تنهام.چرا باید از یه جاییم که توش از ته دلم احساس آرامش میکنم به این زودی برم و باز دور باشم؟بازم تنهایی تنهایی تنهایی... یهو یه چیز اومد توی ذهنم: (یا رفیق من لا رفیق له) حالا راحت میخوابم

حالم زیاد جالب نیست.باید تا 6میخوندم ولی نمیتونم الان.چشمام میسوزه با تب

برنامم ریخت به هم

مینویسم که این شبا یادم بمونه

امشب داشتم توی اینستا چرخ میزدم یکم.به طور اتفاقی یه عکسو دیدم.عکس یه نوزاد قشنگ که زیرش یه توضیحاتی نوشته بود.از کار وحشتتاک پزشکی که این فرشته رو به دنیا اورده بود.رفتم توی پیج مادر این کوچولو.با تک تک عکسایی که گذاشته بود اشک ریختم. یه مادر جوون که تازه امشب 23سالش شده...9ماه انتظار برای به دنیا اومدن پسرش...بچه ای که سالم سالم بوده...میتونست سالم باشه الان...روی نمودار رشدش حرکت کنه... برای مادر و پدرش دلبری کنه...بخنده...غان و غون کنه...شیرشو مثل همه ی بچه های دیگه بخوره...ولی..... پزشک زنانی که زندگی یه خانواده رو نابود کرده.به آتیش کشیده. قاتل فقط کسی نیست که

نوزده سرباز و شاید هم بیشتر در یک روز در دو سانحه ی رانندگی می میرند ؛ شاید این اتفاق در هر جای دیگر این کره ی خاکی رخ می داد رسانه هایشان مثل کبک سرشان را زیر برف نمی کردند و این فاجعه فقط به یک تیتر حوادث تبدیل نمی شد و از این اتفاق برای مبارزه با برده داری مقدس سربازی استفاده می کردند. شاید مردمشان به جای دابسمش دیدن و جک فرستادن در شبکه های اجتماعی کاری می کردند شاید آنهایی که برای کشته شدگان پاریس شمع روشن کرده بودند برای هم وطنان جوان خود هم این کار را می کردند شاید گریبان چاک کنان اعدام شیخ نمر جایی را به آتش می کشیدند شاید شاعران گزافه گوی ستاینده

خسته خسته خسته .خیلی امروز خستم.در حد مرگ.سرم داره منفجر میشه

2روزه نخوابیدم.و امشبم نمیتونم بخوابم

کاش یه چیزی بود یه دل سیررر میزدمش(کیسه بوکسی چیزی).بعدشم تا هفته ی دیگه فقط میخوابیدم.

ولی هیچ کدوم عملی نیستتت

خدایا بهم انرژی بده

خدایا بهم قدرت بده

خدایا بهم تحمل بده

خدایا بهم زمان بده کارای یه سریا رو تلافی کنم

سلام دقیقا 7روز پیش امتحانام تموم شد فقط اینو بگم که آخراش واقعا بریده بودم.خیلی زیاد خسته بودم و همش فکرای منفی توی سرم بود.از پستای قبلم مشخصه.اونا خوبش بود تازه.روزای انفجارم دیگه حس هیچ کاری نداشتم و نیومدم اینجا. بعدا میام با توضیحات مینویسم چند روزیه از اینترنت و گوشی دارم دوری میکنم و میبینم که برنامه ی زندگیم چقدر بهتر شده.سر وقت غذا ،سر وقت خواب،کلا همه چی الان یه جای خوبم.نیاز داشتم به تجدید روحیه و پر شدن باطری معنویات خدا قسمتش کنه هر کسیو که دوس داره بره زیارت امام رضا[قلب] پ.ن1:تصمیم های جدیدی در راهه و یه اقدام بزرگ که هنوز گیج گیجم که درس